Árið 1975 þróaði fyrirtækið ACME heimsfrægan leik að nafni „Blocks“. Spilun leiksins var tiltölulega einföld: röð rétthyrndra forma birtist á skjánum; markmið leikmannsins var að raða þeim þannig að þau fylltu lárétta línu, og við það hurfu þau. Ef formin náðu alla leið upp var leikurinn tapaður og leikmaðurinn þurfti að byrja upp á nýtt. „Blocks“ varð gríðarlega vinsæll; merki hans þekktist samstundis um allan heim.
Sumarið 2017 hóf norska súkkulaðiframleiðslufyrirtækið Rask lunsj nýja auglýsingaherferð á samfélagsmiðlum. Sem hluti af þessari herferð birtu þau myndbandsauglýsingu á Facebook þar sem súkkulaðibitar, sem minntu um margt á formin úr „Blocks“, fylltu skjáinn hratt. Þegar þessir bitar náðu alla leið upp umbreyttist myndbandið í raunverulegt Rask lunsj súkkulaðistykki og rödd í bakgrunni sagði: „Ekki vera hrædd við að ná toppnum – fáðu þér heila Rask lunsj ‚blokk‘!“
Rask lunsj hvatti fólk til að „deila“ þessu myndbandi (þ.e.a.s. að setja tengil á það á sinni eigin síðu) með því að lofa þeim sem það gerðu möguleika á að vinna verðlaun, allt frá ferð til Los Angeles yfir í nýjasta tækið frá ACME, mePhone.
ACME hefur ekkert þróað „Blocks“ frekar síðan 1975; engu að síður skapar leikurinn enn umtalsverðar tekjur fyrir fyrirtækið. Margir aðrir einstaklingar og leikjastofur hafa búið til leiki sem keyra á nútímakerfum og endurskapa virkni „Blocks“; þar sem þessir leikir höfða til nostalgíu leikmanna seljast þeir yfirleitt vel og hönnuðir þeirra greiða leyfisgjöld til ACME.
VIÐEIGANDI ÁGREININGSEFNI
Rask Lunsj (RL) bjó til og hlóð upp myndbandi á Facebook sem innihélt þætti sem voru sambærilegir við tölvuleikinn 'Blocks' sem ACME bjó til. Á tímum internetsins geta þessar einföldu aðgerðir kallað fram mörg vandamál tengd höfundarrétti. Fyrsta spurningin væri eðlilega hvort ACME eigi einhver höfundarréttarvarin verðmæti sem gætu hafa verið brotin með hinni umdeildu aðgerð (3.1). Þetta getur verið erfitt þar sem mismunandi hlutum tölvuleiks er hægt að skipa á mismunandi staði innan höfundarréttarkerfis ESB og þeir hafa því mismunandi verndarumfang. Þess vegna þarf að skoða 'Blocks' og flokka hann sjálfstætt á grundvelli alþjóðlegra og almennra staðla ESB. Af þessu leiðir að við getum komist að því hvort svipuðu þættirnir séu þess eðlis að brot á einkaréttindum ACME væri mögulegt. Að því gefnu að svo sé, myndi spurningin fylgja í kjölfarið: hvaða einkaréttindi hefðu verið brotin með hinni umdeildu aðgerð (3.2)? Vegna þess hve flókin umdeilda aðgerðin er gætu nokkrar aðgerðir hennar hafa brotið á einum eða fleiri af einkaréttindum ACME sem rétthafa. Við munum því skoða aðgerðirnar hverja fyrir sig með tilliti til réttindanna.
Lokaspurningin varðar það gegn hverjum hægt væri að beina kröfum í slíkri atburðarás (3.3)? Niðurstaða þessa máls er tengd fyrra mati. Stór spurning í tengslum við þetta mál er hvort hægt væri að beina kröfum gegn Facebook og hvers kyns.
VIÐEIGANDI REGLUR TIL ÚRLAUSNAR ÁGREININGSEFNIS
Aðildarríkjum (Aðilum) ESB er skylt að viðurkenna og vernda einkarétt sem höfundum og öðrum er áskilinn til að 'fjölfalda' eða 'miðla', 'höfundarverkum' í skilningi 5. og 8. gr. Bernarsáttmálans (BC), þar með talið allt efni, sem er 'frumlegt', sjá Infopaq, varðandi það hvort útdráttur úr grein væri fjölföldun samkvæmt 2. gr. upplýsingasamfélagstilskipunarinnar (ISD). Dómstóllinn lagði áherslu á að rétturinn ætti við um 'verk' og hluta verks vegna þess að þeir deila frumleika alls verksins og innihalda þætti sem eru tjáning á vitrænni sköpun höfundar þess. Vitrænni sköpun höfundar greinarinnar var náð með því að tjá sköpunargáfu sína á frumlegan hátt með því að velja og sameina orð. Ef útdráttur (t.d. af orðasamsetningu hans) miðlaði frumleika greinarinnar, myndi hann falla undir gildissvið a-liðar 2. gr. ISD.
Framkvæmd aðgerðar sem áskilin er rétthöfum myndi fela í sér brot nema undantekningar eða takmarkanir eigi við. Aðgerðirnar ætti að túlka rúmt til að tryggja mikla vernd og viðeigandi umbun fyrir höfunda. Þetta á ekki við um umfang verndaðra verka, sjá UsedSoft, sem snerist um hvort brotið hefði verið á höfundarrétti Oracle af viðskiptavinum sem keyptu notuð leyfi og hlóðu niður hugbúnaði af vefsíðu Oracle. Dómstóllinn úrskurðaði að fjallað væri um tölvuforrit í hugbúnaðartilskipuninni (CPD), sem væri lex specialis gagnvart ISD samkvæmt a-lið 2. mgr. 1. gr. ISD, og aðgerð Oracle væri því dreifing í mótsögn við 3. gr. ISD (að gera aðgengilegt) og gæti því leitt til tæmingar réttinda í samræmi við 2. mgr. 4. gr. CPD.
Í samræmi við 3. gr. ISD, samanstendur 'miðlun til almennings', af 'miðlunaraðgerð', ætlaðri 'nýjum almenningi', sbr. Svensson og GS Media, eða með 'nýrri tæknilegri aðferð', sjá TVCatchup, þar sem streymisveita beindi efni að sama almenningi og fyrsta útsendingin (þ.e. ekki nýjum almenningi). Engu að síður komst dómstóllinn að þeirri niðurstöðu að miðlun til almennings hefði átt sér stað samkvæmt 3. gr. ISD, vegna þess að rétthafar höfðu heimilað flutninginn með útvarpsútsendingu, þ.e. sérstakri tækni sem er frábrugðin streymistækni, þess vegna væri ekki nauðsynlegt að finna 'nýjan' almenning. Hagnaðarvon streymisveitunnar studdi þessa niðurstöðu. Ef verkið sem um ræðir beinist hvorki að nýjum almenningi né er miðlað með nýjum sérstökum tæknilegum aðferðum, er ekki um að ræða brot samkvæmt 3. gr. ISD, sbr. BestWater.
Hvort til staðar sé efni af verndarhæfri tegund er það sem skiptir mestu máli í þessu tilviki. Þess vegna gerum við ráð fyrir að 'Blocks' tengist nægilega yfirráðasvæði verndarríkis og uppfylli allar viðeigandi formkröfur.
TILVIST OG BROT HÖFUNDARRÉTTAR
Er tölvuleikur af höfundarverkstegund?
(a) Stutt skoðun á tölvuleik
Einfaldlega sagt, býr manneskja til tölvuleik með því að raða tölvukóða í ákveðna röð til að gera hugbúnaðinn færan um að lesa inntak leikmanna og bregðast við því með úttaki, sem birtist á skjá leikmannsins. Í þessum skilningi inniheldur tölvuleikur bæði hugbúnað og annað sjónrænt efni (þ.e. úttakið). Í Blocks eru hljóð- og myndþættirnir óaðskiljanlegir grafíska notendaviðmótinu (GUI) (t.d. virknin, að láta nýja kubba birtast og láta línur hverfa). Þess vegna verður GUI notað þegar vísað er til sjónrænu þáttanna í 'Blocks'.
Eins og sýnt er hér að ofan, hafði ACME mikið svigrúm til að taka frjálsar og skapandi ákvarðanir við gerð 'Blocks' þar sem ACME gat raðað kóðanum á óteljandi vegu, rétt eins og það eru óteljandi leiðir til að raða orðum í grein, og myndi þannig teljast vera af höfundarverkstegund, sjá Infopaq.
(b) Verndarumfang
Þó að svipað skapandi frelsi sé við gerð greinar og hugbúnaðar, fá þau aðskilið verndarumfang, eins og sést í UsedSoft. Þess vegna þurfum við að komast að verndarumfangi 'Blocks'. CPD verndar hugbúnaðinn og 'tjáningu þeirra í hvaða formi sem er', sem höfundarverk. Samkvæmt Bezpečnostní táknar 'tjáning í hvaða formi sem er' ekki GUI. Hins vegar, með vísan til Infopaq, dæmdi dómstóllinn að GUI gæti notið verndar samkvæmt ISD ef það væri eigin vitræn sköpun höfundar og uppfyllti frumleikaskilyrðin. Þetta er afleiðing af 2. gr. BC, sem býður upp á opinn lista yfir höfundarréttarvarin verk, auk þeirrar staðreyndar að jafnvel þótt kóðinn búi til GUI, getur hann haft einstakt skapandi gildi óháð þeim kóða, sjá Nintendo, sem snerist um kröfur gegn birgi tækja sem gerðu notendum kleift að framhjá verndarráðstöfunum í leikjatölvum Nintendo (þ.e. hugbúnaðinum). Komist var að þeirri niðurstöðu að tæknilegar verndarráðstafanir samkvæmt 6. gr. ISD næðu til þeirra hluta verksins (sem ekki eru verndaðir samkvæmt CPD), sem eru innlimaðir að hluta í tölvuleiknum sjálfum og að hluta í leikjatölvunni, sem kröfðust samspils þeirra á milli til að hægt væri að spila leik.
Úrskurður Nintendo gefur til kynna að þegar GUI er hluti af frumleika tölvuforrita, myndu þau njóta verndar, ásamt öllu verkinu, samkvæmt ISD frekar en CPD. Rökstuðningur Nintendo var sá að CPD gengur framar ISD, en aðeins þar sem verndaða efnið fellur að öllu leyti undir gildissvið þeirrar fyrrnefndu. Þetta var raunin í UsedSoft, en ætti ekki að eiga við um 'Blocks' nema hljóð- og myndþættirnir uppfylli ekki frumleikaskilyrðin, sbr. Bezpečnostní.
Að lokum, þó að það sé óvissa um staðsetningu tölvuleikja, þá gerir Bezpečnostní og Nintendo ásamt ESB skilgreiningunni á höfundarverki, sbr. Infopaq, það fullvíst að GUI 'Blocks' myndi njóta verndar samkvæmt ISD ef frumleikaskilyrðin eru uppfyllt, og til að ná því þurfa íhlutirnir að vera aðgreindir með meira en tæknilegri virkni sinni, sbr. Bezpečnostní.
Höfundarverkstjáning og frumleikaskilyrðið
Eins og nefnt hefur verið, eftirlét sköpun 'Blocks' ACME nægilegt tækifæri fyrir frjálsar og skapandi ákvarðanir. Með því að nýta það svigrúm voru tiltölulega einfaldar leikreglur búnar til fyrir 'Blocks'. Raðir af rétthyrndum formum birtust á skjánum (leikstykkin eða kubbarnir). Leikmenn þurftu að raða þeim til að fylla lárétta ásinn til að láta þá hverfa. Ef kubbarnir náðu toppnum myndi leikmaðurinn tapa og þyrfti að byrja upp á nýtt (hugmynd, reglur og virkni). Eins og rætt var, varði hugbúnaðurinn kóða 'Blocks', þýddi inntak og færði kubbana rétt. Birting hreyfingarinnar er GUI, þar á meðal uppröðun og hönnun einstakra leikstykkja, og stærð leiksvæðisins. Þau tvö síðastnefndu eru meira sjónræn en GUI.
Tekið var á málinu um höfundarverkstjáningu og frumleika í EasyJet varðandi tvær mismunandi grafískar skjámyndir (GSD) og táknmyndir. Ein þeirra uppfyllti ekki þessi skilyrði þar sem hún birti aðeins bókstafi í töflum, þ.e. hugmyndirnar sem lágu að baki viðmóti forritsins. Nánar tiltekið var það aðeins aðgreint með tæknilegri virkni sinni, sbr. Bezpečnostní. GUI skjámyndirnar og táknmyndirnar uppfylltu hins vegar kröfuna vegna þess að þær sýndu samræmt útlit í uppsetningu þáttanna, sem voru tjáning á vitrænni sköpun höfundar þess, vegna þeirrar færni og vinnu sem þurfti til að raða skjámyndunum á þann hátt og stuðluðu þannig að eða deildu frumleika alls verksins, sbr. Infopaq.
Þetta á við í þessu máli vegna þess að, jafnvel þótt að láta línur hverfa þegar þeim er raðað á ákveðinn hátt séu aðgerðir í 'Blocks', þá er það hvernig þær aðgerðir eru framkvæmdar tjáning á vitrænni sköpun og stuðlar að frumleika 'Blocks'. Til dæmis, í stað þess að smella á táknmynd til að láta næsta kubb birtast, þarf leikmaðurinn að setja niður fyrri kubbinn. Það sama á við um aðra þætti (t.d. aukningu á hraða og snúningshreyfinguna). Í þessum skilningi væru þeir meira en tæknilegar aðgerðir, sbr. Tetris.
Hins vegar jaðra þessar aðgerðir við að vera hugmyndir sem liggja að baki 'Blocks'. Venjulega er hugmynd ekki höfundarréttarvarin í sjálfu sér, heldur frekar tjáning hugmyndarinnar. Hugmynd 'Blocks' (sem er ekki vernduð) um að raða hratt tetrominos til að fylla lárétta ásinn áður en þeir fylla upp leiksvæðið er hægt að tjá á marga vegu. Hins vegar væru scénes á fair (staðlarnir í hverju viðfangsefni) að snúa kubbunum, því hvernig ætti leikmaður annars að raða leikstykkjunum í þrautaleik? Að raða 'tetrominos' er einnig algengur þáttur í þrautaleikjum sem og að láta nýjan kubb birtast eftir að fyrri kubburinn hefur verið settur niður. Það virðist ekki rétt að útiloka nokkurn annan leik eða myndbönd frá því að nota þessar aðgerðir, nema ef þær væru nákvæmlega eins, sbr. Mazooma Games.
Hins vegar er líklegt að ACME, á meðan fyrirtækið nýtti 'svigrúm möguleikanna', hafi tekið vitræna ákvörðun um hvernig ætti að raða táknum kóðans til að gera 'Blocks' að því sem ACME stefndi að. Í kjölfarið endurspeglar 'Blocks' persónulegt mark ACME. Þannig deila bæði hljóð- og myndþættirnir og hugbúnaðurinn frumleika 'Blocks', þó með þeim undantekningum sem nefndar eru hér að ofan.
Verðmæti sem gætu hafa verið brotin og niðurstaða
RL birti myndband, þ.e. hljóð- og myndefni og ekki hugbúnað. Þó að súkkulaðibitarnir líkist formum úr 'Blocks', þ.e. þeir voru báðir ferningar, er formið ferningur ekki af höfundarréttarvarinni tegund í sjálfu sér, á sama hátt og einstakur pixill er ekki af höfundarréttarvarinni tegund. Hins vegar er samsetning bæði ferninga og pixla það, sjá Infopaq. Hins vegar, í því samhengi voru röð súkkulaðibita, sem fylltu 'hratt' skjáinn, ekki hver um sig aðgreinanlegir í lit og formi eins og 'Blocks' bitarnir voru. Þeir voru einfaldlega bara brún súkkulaðiform eða umbreytt útgáfa, í andstöðu við EasyJet. Grunnvirknin (t.d. hreyfingin niður á við, til hliðar og snúningur leikstykkjanna) eða hugmyndin að myndbandi LR og 'Blocks' eiga sameiginlega drætti, hins vegar er ólíklegt að hún sé vernduð eins og rætt er í kafla 3.2. Að lokum er stærð leiksviðanna mismunandi.
Að niðurstöðu til, þó að tölvuleikurinn 'Blocks' innihaldi höfundarréttarvarin verðmæti, deilir myndband LR afar fáum af þeim verðmætum.
Hvaða einkaréttindi gætu hafa verið brotin?
Gerð auglýsingarinnar
Jafnvel þótt myndband RL hefði sömu höfundarréttarvörðu verðmætin og 'Blocks', er það aðlögun á 'Blocks', ekki endilega fjölföldun. Einkaréttur höfunda til að aðlaga verk sín er aðeins í b-lið 4. gr. CPD og 5. gr. DBD. ISD kveður aðeins á um rétt til fjölföldunar sem er engu að síður túlkaður þannig að hann feli í sér rétt til breytinga í ákveðnum tilvikum. Hin umdeilda aðgerð gæti verið slíkt tilvik þar sem notandi Facebook gæti misstekið RL fyrir að vera eigandi 'Blocks', þar sem RL hvatti fólk til að deila aðlöguninni, og notaði nýjasta tæki ACME, mePhone, sem tálbeitu. Í lok myndbandsins er texti sem segir, 'ekki vera hræddur við að ná toppnum' sem er vísun í reglur 'Blocks', 'fáðu þér heilan RL 'kubb'!' á meðan nafn leiksins sem þeir eru að lýsa er 'Blocks'. Það væri líka ekki skrítið að gera ráð fyrir að það sé byggt á 'Blocks'.
Þó að vörumerki séu ekki til umfjöllunar hér, væri líklega um að ræða brot á réttinum til að nota merki í auglýsingum, sjá Lady GooGoo, þar sem þrátt fyrir rök MC um að það væri fáránlegt að rugla þessu tvennu saman, var lögbann sett til að koma í veg fyrir að MC gæfi út smáskífu, vegna þess að persónan, Lady GooGoo (aðlögun að Lady GaGa), söng lag sem líktist einum af smellum GaGa. MC var meinað að gera almenningi aðgengilegt hvaða myndband sem er sem virðist vera flutt af persónu sem heitir einhverju afbrigði af Lady GooGoo. Þetta mál er tiltölulega svipað og myndi þýða að ef hin umdeilda aðgerð RL væri fjölföldun samkvæmt 2. gr. ISD, væri ólíklegt að umdeild aðgerð RL myndi falla undir undantekningu um meðalhóf í notkun, jafnvel þótt í ljós kæmi að hún hefði verndaðan tilgang fyrir notkun skopstælingar, þar sem hún kallar fram tilvist núverandi verks (þ.e. umbreytt verk af 'Blocks') á sama tíma og hún er áberandi frábrugðin því (þ.e. líkir eftir því eins og rætt er í kafla 3.3), og gæti talist tjáning á húmor eða spotti, sjá Deckmyn. Nö heldur málfrelsi þar sem hin umdeilda aðgerð er mjög viðskiptalegs eðlis.
Réttur til miðlunar til almennings
(a) Miðlunaraðgerðin
Útvarpsútsending á GUI var ekki viðurkennd sem miðlun til almennings, samkvæmt 1. mgr. 3. gr. ISD í Bezpečnostní. Þó er flókið að tilgreina undirliggjandi ástæðu. Það gefur til kynna að ef mynd sem tekin er af sérstökum hönnunarstól, sem er ekki aðgengilegur almenningi, væri hlaðið upp á Facebook, væri það ekki miðlun ef almenningur hefði ekki aðgang að því að sitja í stólnum. Vissulega hefði stóllinn einnig listrænt gildi og því þyrfti fólk ekki að hafa þann aðgang til að njóta listræna hluta stólsins, sbr. Infopaq. Þannig væri það að miðla GUI úr 'Blocks' aðgerð í skilningi 3. gr. ISD, jafnvel þótt notendur Facebook myndu ekki geta spilað 'Blocks'. Þessi rúma túlkun væri í samræmi við 23. inngangsgrein ISD.
Í samræmi við það er almenningur ekki til staðar þar sem miðlunin átti uppruna sinn, þar sem henni var hlaðið upp á 'veraldarvefinn'. Hlutverk RL er ómissandi, því án RL hefði myndbandið sem þeir bjuggu til aldrei verið sett á netið og inngripið var af ráðnum hug, þar sem RL greip inn í (hlóð upp myndbandinu), með fullri vitneskju um afleiðingar gjörða sinna, til að veita viðskiptavinum sínum aðgang að vernduðu verki, frá þeim tíma og stað sem þeir velja sjálfir (þar sem notendur geta hlaðið niður myndbandinu af Facebook).
(b) Nýi almenningurinn
Þegar myndbandinu var hlaðið upp á Facebook hafði engin upphafleg útsending eða upphleðsla á netið af GUI verðmætunum farið fram fyrir hönd ACME. Þess vegna hafði fyrsta 'miðlunaraðgerð' til almennings meðal notenda internetsins ekki verið heimiluð, eða ekki enn verið gerð aðgengileg af hálfu ACME. Þess vegna gæti þetta verið 'nýr almenningur', samkvæmt Svensson og GS Media.
Hins vegar, jafnvel þó að leikmenn hafi þurft að kaupa leikinn til að sjá GUI 'Blocks' (takmarkaður aðgangur), hafði ACME veitt hönnuðum leyfi til að gera leikinn á nútímakerfum. Ef með nútímakerfum væri átt við Facebook-leik (ókeypis aðgengilegur á netinu) eða ef til væri auglýsing frá ACME eða leyfishöfum (sem sýndi GUI 'Blocks' á netinu), væri staðan sambærileg við að 'Blocks' væri dreift ókeypis. Allir sem það vildu gætu þá upplifað GUI 'Blocks'. Þess vegna gæti miðlun á GUI 'Blocks' hugsanlega ekki beinst að nýjum almenningi, sbr. Svensson og Bestwater.
(c) Ný tæknileg aðferð
Hins vegar gæti í þessum aðstæðum verið litið til varamöguleikans fyrir nýjan almenning, það er að segja 'nýrrar tæknilegrar aðferðar', og hann gæti átt við, eins og sést í TVCatchup.
Út frá þessu sjónarmiði hafði ACME heimilað sýningu eða aðgengi að hljóð- og myndþáttum 'Blocks' í gegnum gagnvirkan tölvuleik (þ.e. sérstaka tækni). Myndbandið á netinu, sem sýnir hljóð- og myndþætti leiks, gæti talist vera önnur tæknileg aðferð en að gera eintak af leiknum aðgengilegt til spilunar. Munurinn liggur í því að veita almenningi aðgang að því að hlaða niður varanlegu eintaki sem vistað er á harða diski notandans, gagnvart því að gera hljóð- og myndþætti aðgengilega 'eftir pöntun' sem eru aðeins tímabundið aðgengilegir í vinnsluminni áhorfandans. Aðgerð LR gæti því brotið gegn rétti ACME til að miðla 'Blocks' til almennings, jafnvel þótt leiknum hefði verið dreift ókeypis. Þó að það sé ekki nauðsynlegt skilyrði gæti hagnaðarvon af miðlun LR (sjá kafla 4.1) stutt þessa niðurstöðu eins og gert var í TVCatchup.
Endurdeiling, áhorf og hýsing
Notendur Facebook sem sáu myndbandið en deildu því ekki myndu falla utan gildissviðs 2. gr., samkvæmt 1. mgr. 5. gr. og 33. inngangsgrein ISD. Þetta á ekki endilega við um notendur sem deildu færslu LR. Hins vegar hafði GUI á þeim tímapunkti þegar verið gert aðgengilegt á netinu fyrir alla notendur Facebook. Engu að síður gæti þetta samt verið brot ef þeir vissu að upphleðsla LR væri óheimil, sbr. GS Media. Þó yrði slíkt erfitt að sanna, sem og þá staðreynd að myndbandinu er deilt á sömu vefsíðu og því tæknilega séð sama almenningi. Hvað þetta varðar er ólíklegt að notendur sem deildu verði dregnir til ábyrgðar, sbr. GS Media mgr. 46 til 55.
Að lokum gerir 3. gr. ISD ekki Facebook ábyrgt fyrir að gera umdeilda miðlun mögulega í gegnum hugbúnað þeirra, þar sem hún telst ekki í sjálfu sér til miðlunar í skilningi 3. gr., samkvæmt 27. ákvæði ISD.
Gegn hverjum væri hægt að beina kröfunum?
Í málum sem þessum er rétthöfum veitt úrræði og framfylgdartæki (t.d. skaðabótamál) til að berjast gegn því á landsvísu. Hins vegar er einnig hægt að finna þau á vettvangi ESB, til dæmis í framfylgdártilskipuninni (ED).
Ef LR hefði framið brot með hinni umdeildu aðgerð, gæti ACME, sem rétthafi 'Blocks', höfðað skaðabótamál gegn LR, í lögsögu viðeigandi aðildarríkis. LR myndi þurfa að greiða það tjón sem hlýst af aðgerðum þess. Þó þetta gæti verið undantekningartilvik. Skaðabætur gætu verið metnar út frá sanngjörnu höfundargjaldi fyrir leyfi til notkunar sem ekki skapar samkeppni, þar sem súkkulaðiframleiðandinn RL er ekki í samkeppni við ACME, líkt og aðrir hönnuðir og stúdíó sem hafa búið til aðlaganir af 'Blocks' og greiða ACME leyfisgjöld. Auglýsingin á vöru ACME gæti einnig talist sanngjörn greiðsla. Að lokum myndi ACME einnig geta fengið lögbann beint gegn LR, sbr. Lady GooGoo.
Eins og rætt er í kafla 4.3 ber Facebook ekki ábyrgð samkvæmt 3. gr. ISD. Þó ætti ACME að geta farið fram á lögbann gegn Facebook (sem þjónustuveitanda á netinu, (OSP)) í samræmi við 3. mgr. 8. gr. ISD þar sem LR notaði það til að brjóta gegn höfundarrétti eða grannréttindum. Varðandi ábyrgð, ákveða aðildarríkin þær aðstæður þar sem slíkt ákvæði skapar aukaaðild að ábyrgð á broti á höfundarrétti og grannréttindum hjá þessum OSP. Rafræn viðskiptatilskipunin (ECD) takmarkar ábyrgð vegna vistunar upplýsinga að beiðni notanda, ef OSP hefur ekki raunverulega vitneskju um ólöglega starfsemi eða upplýsingar, eða OSP fjarlægir þær hratt eftir að hafa fengið slíka vitneskju. Aðildarríki geta ekki lagt á almenna skyldu til að athuga innihald sem sent er eða vistað, né þurfa þau að leita uppi sannanir eða aðstæður sem sýna fram á ólöglega starfsemi.
Að niðurstöðu til er ekki hægt að beina kröfum gegn Facebook fyrir vistun á myndbandi LR fyrr en ACME eða aðrir láta Facebook vita af brotinu sem, að teknu tilliti til aðstæðna, gæti verið fljótlegri kostur en að beina kröfum gegn LR.
Niðurstaða
Þó að 'Blocks' innihaldi verðmæti sem gætu verið höfundarréttarvarin, er ólíklegt að umdeild aðgerð LR hafi brotið á einhverjum þeirra. Ef svo væri, er ekki ljóst hvort brotið hafi verið á dreifingarréttinum vegna þess að myndband LR er aðlögun á GUI Blocks, þetta er hins vegar líklegt vegna þess að LR tengir við Blocks í miklum mæli á einn eða annan hátt. Þetta er í andstöðu við réttinn til að miðla til almennings sem hefur líklega verið brotinn. Þetta á ekki við um notendur sem horfðu á eða deildu myndbandinu. AMCE gæti farið fram á lögbann gegn Facebook og LR, auk þess að höfða skaðabótamál gegn LR.